မေန႔ညကဆိုရင္.. နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္တာ (၁)ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ေန႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။မုန္တိုင္း တိုက္
တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ဒီမွာ မရွိေပမယ့္ မုန္တိုင္းတိုက္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရာက္
ေနတဲ့ဆီကေန သိေနရ ပါတယ္။ (၂)ရက္ေန႔ညမွာတိုက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ရက္ေတြမွာ မုန္တိုင္းေၾကာင့္
ပ်က္စီးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာ ငါတို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ
ဟုတ္ပါရဲလားလို႔ေတာင္ ျပန္ေတြးမိတယ္။ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းေတြ ပို႔ေပးလို႔ ဧရာ၀တီ တိုင္းဘက္က ဓါတ္
ပံုေတြကိုျမင္ရေတာ့ အရမ္းကို၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖို႔ေကာင္းတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ပံုေတြမွာ
ေမာင္ႏွမ(၃)ေယာက္ မုန္တိုင္းထဲလြင့္မပါသြားရေအာင္ တေယာက္ကိုတေယာက္ ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ထားလွ်က္နဲ႔
အသက္ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့ ပံုေတြကို ျမင္ရေတာ့ ရင္ထဲမွာ တကယ္ကုိ ခံစားရပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း အ
ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ အဲအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အားလံုးအေျခအေနေကာင္းပါေစလို႔ ဆု
ေတာင္းေပးေန႐ံုကလြဲလို႔ ဘာမွမကူညီႏိုင္ေသးဘူးေလ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက
စုၿပီးေလေဘးဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီတယ္ဆိုတဲ့ သတင္း ေတြ၊ ေနာက္ Eleven ဂ်ာနယ္မွာေလေဘးဒုကၡ
သည္ေတြအတြက္ Cyclone Shutter ေတြကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းမယ္ဆိုတာေတြ စသျဖင့္ေပါ့... ဒုကၡ
ေရာက္ေနတဲ့ လူေတြကို ကူညီတဲ့ သတင္းေတြကို ၾကားရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထဲမွာ ကူညီတဲ့လူေတြကို
အရမ္းေလးစားမိသလို သူတို႔လိုလုပ္ေပးခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္လာတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ အေျခအေနအေၾကာင္း
ေၾကာင္းေၾကာင့္ လူကိုယ္တိုင္မပါ၀င္ႏိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္ကေန သူငယ္ခ်င္းေတြ စုေပါင္းၿပီးေငြ
အင္အားနဲ႔ ပါ၀င္အားျဖည့္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ဆုေတာင္းပြဲေတြ
လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ရန္ကုန္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းက အထြက္မွာပဲ မုန္တိုင္း
ဒဏ္ကိုခံခဲ့ရတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ ျမင္ကြင္းကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႔လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစ္ကိုတ
ေယာက္က မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီသြားတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ခိုင္းႏိႈင္းေျပာ ခဲ့တဲ့ စကားကိုျပန္ၾကားေယာင္
ေတာ့ သူေျပာတာ တကယ္မွန္ပါလားဆိုၿပီး ေတြးမိလိုက္တယ္။ သူ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ခိုင္းႏိႈင္းခဲ့တဲ့စကားက
" ဒဏ္ရာမ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕ေတာ္" တဲ့။ တကယ့္ကို ဒဏ္ရာ၊ ဒဏ္ခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ပ်က္စီးေနတာကို ေတြ႔ခဲ့ရပါ
တယ္။ အခုဆိုရင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္တာ (၁)ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ခဲ့ပါၿပီ.. (၁)ရက္ေန႔ညမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔
သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီးစကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲထဲမွာ ေနာက္တခါ ဒီလိုမ်ိဳးအျဖစ္ဆိုးႏွင့္ ဘယ္ေတာ့မွ
ထပ္မႀကံဳရပါေစနဲ႔လို႔.. နာဂစ္ေၾကာင့္ အသက္ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညီ၊ အစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမေတြ..
အသက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကိုလည္း ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘ၀ကိုေရာက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕
ဘေလာ့ဂ္က အစ္ကိုတေယာက္ဆိုရင္.. တႏွစ္ျပည့္ဆုေတာင္းၾကတာကိုၾကည့္ရင္း သူေတာင္မ်က္ရည္က်မိ
တယ္လို႔ ေျပာ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ "အၾကင္နာလက္မ်ားျဖင့္ ေဖးကူပါ" ဆိုတဲ့သီခ်င္းကို ဘယ္အခ်ိန္
နား ေထာင္နားေထာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာ အမွန္ပါပဲ။
0 comments to နာဂစ္တႏွစ္ျပည့္...
Post a Comment