ဒိန္း…ဒိန္း… အေပါက္ေတြ … ခ်ိဳင့္ေတြ.. ဒိန္း…ဒိန္း…
ကားကလည္းခ်ိဳင့္ေတြေတာင္ မေရွာင္ဘူးေဆာ္တာပဲ.. ဒိန္း.. လုပ္ျပန္ၿပီ ဒိုင္နာဆိုေတာ့ ေတာက္ရမ္းကိုေမာင္း
ေတာ့တာပဲ ျပဳတ္က်မွာေတာင္စုိးရေသး။ လူေတြကလည္းမ်ားလာလုိက္တာ.. "အနံေတြကလည္းမေကာင္းဘူး..
တုိးလိုက္တာကြာ ဘယ္လုိျပန္ေျပာလုိက္ရမယ္ေတာင္မသိဘူး ဘယ္လုိမ်ားျဖစ္ေနၾကလဲမသိဘူး. ေတာက္ရမ္း
ကိုတုိးေနေတာ့တာပဲ" သူလွည့္ႀကိဳက္တယ္ ဘယ္လုိလူလည္းေပ့ါဆုိတဲ ့အၾကည့္မ်ဳိးနဲ႔.. "ပံုစံကေတာ့အေတာ္ကို
စိတ္ပ်က္စရာပဲ ၾကည့္ခ်င္စရာကိုမရွိဘူး အသားကမြဲမြဲ ၀တ္ထားတာကလည္း ကဗိုကယိုနဲ ့... ကဗိုကယိုဆုိတာ
ထက္ သူခိုးက်ပိုး႐ုပ္ေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ဒီလူၾကည့္တာ စည္ပင္႐ံုး၀န္ထမ္းတေယာက္ပံုပဲ.. ဟြန္း စိတ္ပ်က္ပါတယ္
ကြာ ငါလည္းဘာေတြေတြးေနပါလိမ့္"လုိ႔စိတ္ထဲကေရရြတ္လုိက္မိၿပီး လမ္းမေပၚကိုပဲ ဘတ္စ္ကားတန္းတုိင္ေအာက္
ကေန ေခါင္းငုတ္ၿပီးအျပင္ေလရႈရင္းၾကည့္ေနမိတယ္… သိမ္ႀကီးေစ်း မီးပိြဳင့္နားေရာက္ေနၿပီပဲ… လမ္းမေပၚက လူ
ငယ္ေလးသံုးေယာက္၊ အ၀တ္ကေတာ့ အေပၚပိုင္းမပါ၊ ေအာက္ပုိင္းေတာ့ အေတာ္ဖန္တီးထားပံုရတယ္ တေယာက္
ကေတာ့ ဗိုက္ရႊဲရႊဲနဲ႔၊ သံေကာင္ဗိုက္နဲ႔ (ေဖာင္းေနလုိက္တာ) ေတာင္းစားေနတဲ့လူငယ္ေလးတစုကို ေတြ႔ေနရတာစိတ္
မေကာင္း၊ အခုတေလာေတာင္းစားသူေတြ၊ ေဆးဖုိးေလးမၿပည့္လုိ႔ ငါ့တူႀကီးရယ္ (၈၀၀)ေလာက္လွဴသြားပါအုံး၊ ဦး
ေလးတုိ႔ ေၿမးအဖိုးႏွစ္ေယာက္ ဘတ္စ္ကားခမရွိလုိ႔… ဆုိတာေတြ ေတာ္ေတ္ေတြ႔လာရတယ္။ ေတာင္းစားတယ္ဆုိလို ့
သူ ့အေတြးထဲ၀င္လာတာက ဟုိေန႔က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကသူ႔အၿဖစ္… ကိုယ္ႀကီးတို႔ရယ္(အယ္…ဟုတ္ပါဘူးမွားလုိ ့
ကိုႀကီး…ဂလု) ထမင္းဖုိးေလးသနားက်ပါ ထမင္းလည္း မစားရေသးလုိ႔ပါ.. ကိုႀကီးတုိ႔ရယ္.. ဘာရယ္ေပ့ါ.. မ်က္ႏွာ
ကေတာ့သနားကမားနဲ႔ပဲ စိတ္ထဲကေတာ့ ပိုက္ဆံေပးလုိက္မလုိ႔ပဲ (သူကအဲလုိေတာင္းသူေတြကိုေပးေလ့မရွိ).. ၀ိုင္း
ထိုင္ေနတဲ့သူေတြနဲ႔ စကားကလည္းမပ်က္၊ မ်က္လံုးခ်င္း အႀကည့္ပ်က္မွာစိုးတာရယ္… စကားပ်က္သြားမွာစုိးတာနဲ႔…
လက္ပဲခါၿပလုိက္ရတယ္… အဲေတာ့ေမာင္မင္းႀကီးသာက ဘာေၿပာတယ္မွတ္လဲ.. ႀကည့္လုိက္ရင္အဲလိုပဲ ဒါေတြပဲ တ
ေန႔တေန႔ေၿပာေနႀကတာပဲ.. ပိုက္ဆံေတာင္းလုိက္ရင္ လက္ခါၿပမယ္သူတုိ႔ေတာ့စားေနလုိက္တာ… လူစိတ္ကိုမရွိၾက
ဘူး ဘာညာဆုိၿပီး သူတုိ႔၃ေယာက္ကို ေဟာက္သြားေလရဲ့။ သူ႔မွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားေလး နဲ႔က်န္ခဲ့ရရွာတယ္…
ေအာ္မလြယ္ပါလား…လူေတြကသူတုိ့လဲတပါးသူဥစၥာေတာင္းေသး မေပးေတာ့ ပိုင္ရွင္အမွားပါလားေနာ္။ သူတို႔တုိင္း
ၿပည္ကအဲလုိ…စာေရးသူတုိ႔တုိင္းၿပည္နဲ႔ကြာပါ့..
ခဏေနေတာ့ လသာဂိတ္ေပါ့လူေတြကလည္း မတရားႀကီးက်ပ္လာေတာ့ေရွ႕က ေဒၚေလး တစ္ေယာက္ကသူ႔လက္
ထဲကခ်ိဳင့္ေပးေပ့ါ၊ သူကိုင္ေပးမယ္ေပါ့ အဲတာနဲ ့သူလဲ ေပးလုိက္တာေပါ့.. သူမ်ားက ေစတနာနဲ ့့ကိုင္ေပးမဲ့ဟာကို
ၿငင္းဖုိ႔လည္း မသင့္ဘူးေလ ေပးလုိက္တာေပါ့ ရက္ရက္ေရာေရာကို… ကဲ အဲမွာစေတာ့တာပဲ.. သူအခု ေေရးခ်င္တာ
ေတြ ေဘးကလူေတြႀကည့္လုိက္ေတာ့လည္းခ်ိဳင့္ေလးေတြကိုယ္ဆီနဲ ့အားလုံးနီးပါးဟာတေန႔လုပ္မွ တေန႔စားရတဲ့လ
ခစားေလးေတြႀကီး တေယာက္ေက်ာ္နားကတေယာက္ဆုိ သူ႔ထက္ေတာင့္ငယ္အံုးမယ္ ခန္႔မွန္းႀကည့္သေလာက္ဆုိ
ရင္ စတုိးဆုိင္လုပ္သားေလးၿဖစ္ေလာက္တယ္။ လခေလး၃ေသာင္း၄ေသာင္းရဖုိ႔အေရး တေနကုန္ေအာင္သူမ်ားဆီ
သြားၿပီး ကၽြန္ခံရလာေတာ့လည္း မိသားစုအတြက္ေတာင္ မက်န္ကုိယ့္ဖုိးသာအႏုိင္ႏုိင္ဆုိေတာ့ ဒီလူငယ္ေလးရဲ့ အ
နာဂတ္ကဘယ္မွာလဲ။ သူ၀တ္ခ်င္တာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ၀တ္ေနတာကို… သူလုိက္၀တ္ခ်င္ခဲ့ရင္သူ၀ယ္၀တ္ႏိုင္ပါ့
မလား။ မ၀ယ္ႏုိင္ရင္သူဘာလုပ္လိမ့္မလဲ။ သူစာရိတၱကိုေရာင္းစားလိမ့္မလား။အဲတာကေရာ ေရာင္းလုိက္ရင္မ်ားမ်ား
က်န္ပါ့မလား။ ေရာင္းလုိက္လုိ႔ေရာ ေကာင္းပါ့မလား။ ေရာင္းရင္ဘာၿဖစ္လာလိမ့္မလဲ ဒီလုိလူငယ္မ်ိဳးေတြအမ်ားႀကီး
သူထက္ဆုိးတဲ့ လူငယ္ေတြေတာင္ရွိအံုးမယ္ ဒါေပမဲ့လခစားဘ၀နဲ႔ ရုန္းကန္းေနရတဲ့ဘ၀ေတြႀကားမွာ ညီေလးအဆင္
ေၿပပါ့မလား။ ညီေလးပညာေရးေရာ ဘယ္ေလာက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ခုေရာ ဘာေတြသင္ယူေနလဲ။ ေနာက္အရမ္းအရမ္းကုိ
တုိးတက္လာေတာ့မယ့္ေခတ္ႀကီးမွာ တစ္လစာေလးနဲ႔စားၿပီးအိပ္၊ အိပ္ၿပီးစားလုပ္ေနေတာ့မွာလား ညီေလး။ ညီေလး
အတြက္ ဘယ္လမ္းေႀကာင္းဟာသာယာၿပီး၊ ၿပီးၿပည့္စံုတဲ့ဘ၀ကို ေရာက္ႏုိုင္ပါ့မလား။ ညီေလးဘာေတြ လုပ္ေနသင့္
သလဲဆုိတာ အစ္ကိုတေယာက္အေနနဲ႔ ေတြးႀကည့္တယ္ ခုလုိအပ်က္ေခတ္ႀကီးမွာကြာ စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေကာင္းလြန္းပါ
တယ္။
သူစိတ္ထဲကေနေတြးၿပီးေမးေနလုိက္တာ ေတာ္ေတာ္လည္းႀကာေရာသူဆင္းမဲ့ကားဂိတ္ကနီးလာၿပီ အဲမွာဘာသြား
ေတြ႔မိလဲဆုိေတာ့… လူေတြအားလံုးနီးပါးေလာက္ဟာ ေခါင္းေလးေတြငုပ္ၿပီး က်ပ္က်ပ္တည္းတည္းေခၽြးသံရႊဲရႊဲႀကီးနဲ႔
စီးေနႀကရတယ္ အဆင္မေၿပလုိက္တဲ့အေနအထားပဲ အေတြးထဲမွာေပၚလာတာကငါတုိ႔ေတြ.. ေခါင္းငံုၿပီးေနေနရတဲ့
Position နဲ႔ပဲေတာ္ၿပီလား အဲလုိပဲေနာင္လာေနာက္သားေတြေရာ ဒီလုိပဲဘ၀ခရီးနွင္ႀကရမွာလား။ ငါတုိ႔ေခတ္ကအဲလုိ
ေခါင္းငုပ္ၿပီး ကိုယ္လုိရာေရာက္ဖုိ႔ က်ိတ္မိွတ္ၿပီးၿမင္သမွ်ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္သလုိေနတတ္ရ၊ ေနႀကရေႀကာင္း ေၿပာၿပႀကမွာ
လား။ အဲလို ေခါင္းငုံခ်ည္းပဲမေနပဲ အေနအထားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ကိုယ္လုိရာေရာက္ဖုိ႔ တမ်ိဳးေၿပာင္းၿပီး မႀကိဳးစား
ႀကေတာ့ဘူးလား။ ကိုယ္လုိရာခရီးသြားေနစဥ္မွာပဲ ငတ္ၿပတ္ေတာင္းစားလုယွက္ခိုး၀ွက္စတဲ့ မေကာင္းမႈေတြကိုကိုယ့္
ပတ္၀န္းက်င္းမွာ ေနာက္ရာစုသစ္ေတြထိေတြ႔ေနတာကိုလည္း ေခါင္းငုပ္ေနၿပီး၊ ကိုယ္အဲလုိဘ၀မေရာက္ရင္ၿပီးသာပဲ
လုိ႔ဆုိၿပီး ညီေလးတုိ႔လုိတစ္လပံုမွန္ထမင္းစားဖုိ႔သာသာေလာက္တဲ့ လခေလးနဲ႔လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရင္း ေခါင္းငံု႔ခံ
ေနႀကေတာ့မွာလား။ အဲဒီအတုိင္းခရီးဆက္သြားႀကအံုးမွာလား။ ဒါဆုိကားအမိုးေတြက ဒီထက္ပိုၿပီးနိမ့္လာခဲ့ရင္ ထပ္ငုံ႔
ေပးႀကအံုးမွာလား။ စပယ္ယာပိုဆုိးလာၿပီး ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္ၿဖစ္တဲ့ ေမ့ခ်င္ေဆာင္ထားတဲ့ၿပန္အမ္းေငြေတြအေပၚ.. ေပၚ
တင္ပဲမေပးဘူးတုိင္ခ်င္ရာတုိင္လုိ႔ဆိုလာရင္ေရာ။ မရွိမဲ့ရွိမဲ့လခေလးထဲကပဲ့ပါေနတာကိုသိလုိက္ပါ့မလား။ ဒီအတုိင္း
သာဆက္ေနႀကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္လာမယ့္ဆယ္ရာစုႏွစ္၂ခုမ်ားဟာ ပံုသြင္းၿပီးသားေခါင္းငံု႔ခံလူတန္းစားတစ္
ရပ္ဟာ သိသိသာသာႀကီးကို ေဖာင္းပြလာေတာ့မွာ ေသခ်ာပါပဲဲ။ ဘတ္စ္ကားက်ပ္တည္းၿခင္း၊ သြားလုိရာခရီးကို သက္
သာလည္းေအာင့္အီးၿပီး သူတုိ႔မ်က္ႏွာႀကည့္ကာ ေခါင္းငံု႔ေနေနပါ့မယ္ဆုိတဲ့ ဘ၀ထဲကခရီးသည္မ်ား အၿမန္ဆံုးကိုယ္
ဘယ္ဘ၀မ်ိဳးမွာ သက္ရႈက်ပ္က်ပ္နဲ႔သြားေနလာေနရတယ္ဆုိတာ ၿမင္မိလာၿပီးသူတုိ႔ရဲ့ ကိုယ့္ပိုင္အခြင့္ေရးရပုိင္ခြင့္ေတြ
နဲ႔ ဘ၀ခရီးသက္သာရာအၿမန္ရႀကပါေစလုိ႔… သူဆုေတာင္းေနမိရင္း လက္ထဲကခ်ိဳင့္ေလးကို တရမ္းရမ္းနဲ႔အိမ္ၿပန္လာ
ခဲ့ေတာ့တယ္။
¶စာရိတၱပ်က္ၿပားေနေသာအစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ား၊ ငတ္ၿပတ္ေတာင္းရမ္းေနသူမ်ားနဲ႔တစ္လစာလခေလးနဲ႔ ပညာေရး၊ ေပ်ာ္
ရႊင္ဖြယ္လူငယ္ဘ၀ေလးေတြကိုၿမဳပ္ႏွံထားရတဲ့ ညီေလးအမ်ားစုတို႔…. သူနဲ႔အတူ…လမ္းခ်ိဳင့္ေတြအဖုေတြ.. အေပါက္
ေတြနဲ႔ ဆုိး၀ါးလွတဲ့ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လမ္းမႀကီးေပၚမွာ အၿမန္ဆံုုးလြတ္လပ္ေခ်ာင္လည္ေသာအေနထားနဲ႔ခရီးသြားနုိင္က်ပါေစ။¶
3 comments to ဒီလုိပဲေနႀကေတာ့မွာလား
-
အေနာ္ လႈပ္ေလ ျမဳပ္ေလမုိ႔
မလႈပ္ရဲတာမ်ားေတာ့ လႈပ္ဖုိ႔ကုိေတာင္ ေမ့ေနၾကပါပီ
-
ေတာင္ေပၚသား အင္း အေပၚက ေျပာသြားေတာ့ ဘာေျပာရမလဲ မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ. ေခါင္းေလးေတြက ငုံ႕ပါမ်ားေတာ့ ခ်က္ျခင္းျပန္ေထာင္လုိက္ရင္ က်ိဳးပဲ့သြားမွာကုိ ေၾကာက္ေနတာကုိး.. ဒီေတာ့ အားလုံးက ငုံ႕လက္စနဲ႕ ငုံ႕ေနၾကတာေပါ့ ေရရွည္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ခါးကုိင္းျပီး ေျမၾကီးထဲ ၀င္ဖုိ႕ပဲ ရွိေတာ့တယ္ေလ..
ေလးစားလ်က္
ေတာင္ေပၚသား
pandora က်ပ္ေနတဲ့ အေတြးေတြကို လာေခ်ာင္းၾကည့္သြားတယ္